Bóle kręgosłupa są jedną z najczęstszych dolegliwości układu kostno-stawowego. Dotyka ona nie tylko ludzi starszych, ale coraz częściej na problemy z kręgosłupem uskarżają się młodzi ludzie, często aktywni i wysportowani, a nawet dzieci w wieku szkolnym. Jeszcze do niedawna leczenie dolegliwości bólowych kręgosłupa ograniczało się do unieruchomienia w łóżku i stosowania leków farmakologicznych. Okazało się jednak, że to właśnie bezruch jest największym wrogiem zarówno kręgosłupa jak i stawów obwodowych. Dziś specjaliści są świadomi szkodliwości przedłużającego się unieruchomienia i braku aktywności. W szybkim tempie rozwijają się metody aktywnej terapii układu ruchu i stają się one coraz bardziej precyzyjne i wyrafinowane.

   Metoda Robina McKenzie – nowozelandzkiego fizjoterapeuty – opiera się na dokładnej znajomości mechaniki kręgosłupa, a konkretnie mechaniki krążka międzykręgowego. Krążek międzykręgowy zbudowany jest z pierścienia włóknistego i jądra miażdżystego. Jądro miażdżyste składa się w prawie 80% z wody, w czasie wykonywanych ruchów pod wpływem zmian ciśnienia podlega prawom hydrodynamiki. Przykładowo w czasie ruchów zgięciowych jądro miażdżyste ulega tyłoprzesunięciu, ruchy wyprostne powodują przemieszczanie się jądra miażdżystego ku przodowi. To właśnie przesunięcie jądra miażdżystego poza fizjologiczny zakres jest według Robina McKenzie główną przyczyną powstawania wielu zespołów bólowych kręgosłupa . Metoda McKenzie jest doskonała zarówno w diagnostyce jak i terapii zespołów bólowych kręgosłupa. Opiera się na wykonywaniu powtarzalnych ruchów (reponujących przesunięcie jądra miażdżystego) zwykle w jednej kierunkowej płaszczyźnie, aż do osiągnięcia centralizacji bólu i jego całkowitego wyeliminowania. Centralizacja objawów to ustępowanie ich z obwodowych obszarów ciała i zbliżanie ich do kręgosłupa lub pojawienie się w kręgosłupie. Całkowite wyeliminowanie bólu otwiera drogę do rozszerzania ruchów kręgosłupa na inne płaszczyzny. Kontynuacją jest utrzymywanie prawidłowych zakresów ruchomości kręgosłupa (i elastyczności tkanek miękkich) przez powtarzanie wyuczonych ruchów.

    Utrzymywanie prawidłowych zakresów ruchomości kręgosłupa i stawów obwodowych nie wystarcza do prawidłowego funkcjonowania aparatu ruchu. Aby zapobiec powstawaniu nawrotów niezbędne jest również ustabilizowanie kręgosłupa za pomocą mięśni przykręgosłupowych. Metoda DBC (Documentation Based Care) – jest aktywną terapią kręgosłupa ukierunkowaną zarówno na poprawę zakresów ruchomości kręgosłupa jak i stabilizację mięśni przykręgosłupowych położonych głęboko.
Istotą metody DBC jest zapobieganie nawrotom dolegliwości kręgosłupa poprzez odbudowę ruchu segmentarnego (pomiędzy stawami kręgosłupa) oraz wzmocnienie mięśni przykręgosłupowych. Dodatkowo diagnostyka mięśni przykręgosłupowych za pomocą elektromiografii powierzchownej oraz szczegółowa dokumentacja wyróżniają metodę DBC spośród innych metod kinezyterapeutycznych. Jedynie działanie wielokierunkowe wiążące precyzyjną diagnostykę z celowaną terapią i profilaktyką daje gwarancję wysokiej skuteczności leczenia